1126)، و يك سال پس از آنكه او لقب تا كوان1 (1107) يافت، نوشته شده است. اهميت اين كتاب از آن لحاظ است كه قطعاتي از كتاب ادويهٴ مفردهٴ اساطيري شن نونگ2 و هرآنچه در آثار بعدي از همان قبيل با ارزش به نظر ميرسيد، در آن نقل شدهاست. خلاصهٴ آن چنين است: عناوين، جواهر، فلزات، علفها، غلات، سبزيها، ميوهها، درختان، حشرات، ماهيان، پرندگان، چارپايان، انسان؛ 1455 موضوع توصيف شده و 294 صفحه تصوير بدان افزوده شده است. چاپ مربوط به سال 1468، شامل 6000 تصوير از گياهان است.
كئو تسونگ ـ شيه3
دربارهٴ او چيزي نميدانم جز اين كه موٴلف كتاب ادويهٴ مفردهٴ جديدي بوده است4 در بيست كتاب، كه نخستين بار، در 1111، ضميمهٴكتاب تئانگ شن ـ وئي، كه هماكنون از او سخن گفتيم، چاپ شده است. چاپ قبلي چنگ لئي پن تسئائو، مربوط به سال 1107 يا 1108، شامل كتاب كئو نيست. كتاب ادويهٴ مفردهٴ كئو اغلب در گياهنامههاي چيني نقل شده است5 چوتان ـ چئي، كه در 1358 درگذشته، شرحي بر آن نوشته است.